శ్రీ రమణ మహర్షి

శ్రీ రమణ మహర్షి

రామన్ అయ్యర్ వెంకట్రామన్ అయ్యర్ రమణ మహర్షి 1879 డిసెంబర్ 30వ తారీఖున ఆరుద్ర నక్షత్ర దర్శనం రోజున తిరుచ్చిలో అజగమ్మాళ్ మరియు సుందరం అయ్యర్ లకు జన్మించారు. ఆయన సోదరుల పేర్లు నాగ స్వామి, నాగ సుందరం మరియు సోదరి అలమేలు.

వెంకట్రామన్ తొలి సంవత్సరాలు

వెంకట్రామన్ తన ప్రాథమిక విద్యను దక్షిణ భారతదేశంలోని తమిళనాడులోని తిరుచులిలోపూర్తి చేశాడు. తన తండ్రి మరణం తర్వాత 1892లో తన సోదరుడితో కలిసి మధురై కి మకాం మార్చాడు. అక్కడ స్కౌట్ మిడిల్ స్కూల్లో అమెరికన్ మిషన్స్ స్కూల్లో ఉన్నత విద్యను అభ్యసించాడు మంచి క్రీడాకారుడు అతడు తన పాఠశాలలో మంచి క్రీడాకారుడు అతనికి అద్భుతమైన జ్ఞాపకశక్తి ఉంది. ఇది ఒక్కసారి చదివిన తర్వాత పాఠాన్ని పునరావృతం చేయడానికి వీలు కల్పించింది.

అతనిలోని మరో అసాధారణ విషయం ఏమిటంటే అతను గాఢ నిద్రలో ఉన్నప్పుడు అతనికి ఏమి జరిగిందో తెలియదు ఆ సమయంలో అతను మేల్కొనకుండానే అతని తీసుకొని వెళ్లే వాళ్ళు లేదా కొట్టేవారు.

జ్ఞానోదయం యొక్క వెలుగులు

తన చిన్నతనంలో పాఠశాలలో అతను పెక్కిజార్ వ్రాసిన పెరియ పురాణం అనే పుస్తకాన్ని చదివాడు. అది 63 మంది నాయనార్ల జీవితాలను వివరిస్తుంది అది అతనిపై గొప్ప ముద్ర వేసింది. దైవంతో ఐక్యత సాధ్యమని అతనికి వెల్లడించింది. ఆ సమయం నుండి అతనిలో ఒక అవగాహన ప్రారంభమైంది.

1896లో జీవితాన్ని మార్చే ఒక సంఘటన జరిగింది. శ్వాసను బిగించి శరీరాన్ని గట్టిగా ఉంచుకోవడం ద్వారా తాను చనిపోయాడని ఊహించుకోవడం ప్రారంభించాడు. తద్వారా బాహ్యంగా అతని శరీరం శవాన్ని పోలి ఉంటుంది. అతను తన మనసును తన శరీరం చనిపోయిందని మరియు దానిని మండుతున్న స్థలానికి తీసుకుని వెళ్లి అక్కడ కాల్చి మారుస్తానని ఆజ్ఞాపించాడు. కానీ మరణంతో ఈ శరీరం యొక్క నేను చనిపోయానా? శరీరమే నేనా? ఈ అనుభవం నుండి రమణ శరీరం చనిపోతుంది అని అర్థం చేసుకున్నాడు. కానీ దాన్ని అధిగమించే ఆత్మను మరణం తాకలేదు అని అర్థం చేసుకున్నాడు. మరణ భయం ఒక్కసారిగా అదృశ్యమైంది. భౌతిక శరీరం లేదా భౌతిక ప్రపంచం పై ఆధారపడకుండా తాను శాశ్వతమైన అస్తిత్వంగా భావించాడు. అతని జీవితంలో పూర్తి మార్పు కనిపించింది. అ ఉన్నతను ఇంతకుముందు శ్రద్ధ వహించిన విషయాలు పూర్తిగా విలువను కోల్పోయాయి .అతను అప్పటివరకు విస్మరించిన ఆధ్యాత్మిక విలువలు మాత్రమే దృష్టిని ఆకర్షించే వస్తువులుగా మారాయి.

అదే సమయంలో 16 ఏళ్ల వయసులో వెంకటరమణ అరుణాచలం గురించి అనుకోకుండా విన్నట్లు తెలుస్తోంది. ఒకరోజు మధురైలోని ఒక వృద్ధ బంధువు ఆ కుటుంబాన్ని కలిశాడు. వెంకటరమణ ఆ బంధువుని ఎక్కడ నుంచి మీరాక? అని అడిగాడు. అరుణాచలం నుంచి అన్నాడు ఆయన. అరుణాచల నామం వినగానే ఒక దివ్యానుభూతి అనుభవించాడు. అతను తన తదుపరి ప్రశ్నను స్పష్టంగా ఉత్సాహంగా వేశాడు. “అరుణాచలం నుండా? అది ఎక్కడ ఉంది?” “అవును తిరువన్నామలై పేరు ఎప్పుదు వినలేదా? అదే అరుణాచలం.”అన్నాడాయన.

ఆగస్టు 29న ఒక వ్యాకరణ పనిలో ఉండగా అకస్మాత్తుగా అది నిరుపయోగం అని గ్రహించి కాగితాలను దూరంగా నెట్టి కాగితాలపై లోతైన ధ్యానంలో కూర్చున్నాడు. అతనిని గమనిస్తున్న అతని సోదరుడు నాగ స్వామి “అంత పరధ్యానంగా ఉన్న వాడికి చదువు ఎందుకు? ఏ అడవుల్లోకో పోయి తపస్సు చేసుకోరాదా” అని మందలించాడు. అన్న ప్రశ్నతో ఆయన హృదయంలో అరుణాచలం అని ప్రతిధ్వనించింది. తన సోదరుని ఇంటి నుండి రహస్యంగా బయలుదేరాడు. సెప్టెంబర్ 1, 1896న ఇంటి నుండి బయలుదేరిన మూడు రోజుల తర్వాత వెంకటరమణ తిరువన్నామలై చేరుకున్నాడు. స్వాగతానికి చిహ్నంగా మూడు ఎత్తైన ప్రాంగణ గోడల ద్వారాలు మరియు లోపల యొక్క అన్ని తలుపులు తెరిచి ఉన్నాయి లోపల మందిరం యొక్క అన్ని తలుపులు తెరిచి లోపల మరి ఎవరూ లేరు కాబట్టి అతను ఒంటరిగా మందిరంలోకి ప్రవేశించి తన తండ్రి అరుణాచలేశ్వరుని ముందు నిలబడ్డాడు. “ప్రభు నీ పిలుపుమేరకు నేను వచ్చాను. నన్ను అంగీకరించు స్వామీ”అని కన్నీటితో అభిషేకం చేశాడు. శ్రీ రమణ మహర్షి తిరువన్నామలై లోని వివిధ ప్రదేశాలలో, తరువాత అరుణాచల కొండలపై ఉన్న అనేక గుహలలో బసచేసి చివరకు శ్రీ రమణాశ్రమం అని పిలువబడే ప్రదేశంలో స్థిరపడ్డారు. అక్కడ ఆయన ఏప్రియల్ 1950లో మహా నిర్వాణం పొందే వరకు నివసించారు.

అరుణాచలంలో తొలిరోజుల జీవితం

వెంకట రామన్న తొలిరోజులలో 1000 స్తంభాల మండపంలో గడిపాడు. సుబ్రహ్మణ్యం మందిరంలోని మౌన స్వామి తనకు ఆహారం అందేలా చూసుకున్నాడు. తర్వాత అతను పాతాళలింగం ఖజానాకు మారాడు. శేషాద్రి స్వామి అనే స్థానిక సాధువు అతన్ని భూగర్భ ఖజానాలో కనుగొని రక్షించడానికి ప్రయత్నించాడు. తరువాత అతను వాహన మండపానికి మారాడు. వాహన మండపం నుండి బ్రాహ్మణ స్వామి గురుముర్తానికి మారాడు. పళని స్వామి అతనికి శాశ్వత పరిచారకుడిగా సేవ చేశాడు. బ్రాహ్మణ స్వామి తల్లి కొడుకు గురించి తెలుసుకుని అతని వద్దకు వచ్చింది. ఈ సంఘటన తర్వాత బ్రాహ్మణ స్వామి అరుణాచల కొండపైకి వెళ్లి విరూపాక్ష గుహలో నివసించడం ప్రారంభించాడు. (1899- 1916) తరువాత విరూపాక్ష గుహ నుండి కొండపై కొంచెం ఎత్తులో ఉన్న స్కందాశ్రమం గుహకు (1916 – 1922) మారాడు. అతను కొండ దిగువన ఉన్న ఒక ప్రదేశానికి మారాడు. అక్కడ ప్రస్తుత శ్రీ రమణాశ్రమం అతని చుట్టూ పెరిగింది.

మౌన గురువుగా శ్రీ రమణ

భగవాన్ శ్రీ రమణ మహర్షి ఎల్లప్పుడూ మౌనమే తన అత్యంత ప్రాథమిక ప్రత్యక్ష బోధన అని నిరూపించారు. స్థిరంగా నిశ్చల స్థితిలోని ఆయన తన వైపు ఆకర్షితులయ్యే వారి మనసులను ప్రశాంత మనస్కులుగా చేసే మౌన కాంతిని ఆయన ప్రసరిస్తారు. ఆయనలోని ఈ మౌనమే తనని చూడడానికి వచ్చిన వారి సందేహాలను మరియు సమస్యలను పరిష్కరించింది. మరియు కొన్ని సందర్భాలలో వారికి ఆత్మ యొక్క ప్రత్యక్ష సంగ్రహావలోకనం కూడా ఇచ్చింది. శ్రీ రమణ నిశ్శబ్దం అనే విషయం గురించి మాట్లాడినప్పుడు ఆయన సాధారణంగా సంస్కృత పదం “మౌనాన్ని” ఉపయోగించారు. ఈ పదాన్ని ఉపయోగించడంలో ఆయన కేవలం శబ్దం లేకపోవడానికి సూచించడం లేదని స్పష్టం చేశారు. బదులుగా శబ్దం మరియు శారీరక నిశ్శబ్దం యొక్క వ్యతిరేక పదాలను మించి మరియు ముందు ఉన్న ఆత్మ యొక్క కథలను నిశ్శబ్దమైన ప్రశాంతమైన స్థితిని ఆయన సూచిస్తున్నారు. రమణ మౌనం అనేది జ్ఞానోదయం పొందిన వ్యక్తి యొక్క స్థితి మరియు ఆత్మ అవగాహన ప్రసారం చేయబడే మాధ్యమం రెండూ. తన సమక్షంలో మానసికంగా మౌనంగా ఉండగలిగిన వారిని తన నుండి ప్రవహించే నిశ్శబ్ద ఆధ్యాత్మిక శక్తిని ఎక్కువగా ఉపయోగించుకోగలరని కూడా ఆయన ఉద్ఘాటించారు.

కొందరు రమణ భక్తులు

గణపతి ముని

గణపతి ముని అనే పండితుడు రమణుని మహర్షి గాను భగవంతుడి గాను గుర్తించారు. ఆయన “రమణ గీత”ను కూడా రచించారు.

పళని స్వామి

పళనిస్వామి అయ్యంకులం లోని గణేష్ విగ్రహానికి క్రమం తప్పకుండా పూజలు చేస్తూ సాధువుగా జీవితాన్ని గడిపేవాడు. గురు మూర్తం నుండి విరూపాక్ష గుహ (1899-1916 )వరకు, అరుణాచలంలోని పవిత్ర పర్వతం పైన స్కందాశ్రమం గుహ (1916-1922) వరకు ఆయన రమణకు దైవిక రక్షకునిగా ఉండేవాడు. పళని స్వామి బిక్షాటన చేసేవాడు.తనకు మరియు రమణకు భోజనం వండుకునేవాడు. అవసరమైనప్పుడు ఆయనను చూసుకునేవాడు.

శ్రీ మురుగనార్ (1893 -1973)

శ్రీ మురుగనార్ ఒక గౌరవనీయమైన తమిళ పండితుడు. తాను వెతుకుతున్న గురువు శ్రీ భగవాన్ అని మురుగనార్ కు వెంటనే స్పష్టమైనది. ఆయన రమణునికి నీడగా 26 సంవత్సరాలు జీవించారు. శ్రీ మురుగనార్ రచించిన పుస్తకాలు గురువాచక కోవై, శ్రీ రామ పురాణం, రమణ ఉపదేశ సారం. రచనలో కూడా మురుగన్ కీలక పాత్ర పోషించారు.

భగవాన్ రమణుల సూత్రాల బోధలు

“నేను ఎవరు”? లేదా “నేను” అనే ఆలోచనపై శ్రద్ధ అంతర్ముఖం కావడం మరియు “నేను” అనే ఆలోచన యొక్క మూలాన్ని గుర్తించడం.

రమణ కు జంతువుల పట్ల ఉన్న ప్రేమ

ఆ ఆశ్రమం లో నివసించే ఆవులు, కోతులు, పక్షులు మరియు ఉడుతల పట్ల రమణకు అపారమైన ప్రేమ ఉండేది. తన వద్దకు వెళ్లిన మానవుల పట్ల తాను చూపిన అదే శ్రద్ధను ఆయన వాటిపై కూడా చూపేవారు. అవి కూడా తెలివిగా ప్రవర్తించేవి. ముఖ్యంగా లక్ష్మీ అనే ఆవు. ఆయనకు వారి ప్రవర్తన పట్ల చక్కని అవగాహన ఉండేది. వాటికి సరి అయిన ఆహారం అందేలా చూసుకునేవారు.

కర్కాటకం-నేను శరీరమా?

ఫిబ్రవరి 1949 లో ఆశ్రమ వైద్యుడు ఎటువంటి ఎనస్తీషియా (మత్తుమందు) లేకుండా క్యాన్సర్ని తొలగించాడు. ఆపరేషన్ తర్వాత ఒక భక్తుడు రమణను “అది బాధించలేదా” అని అడిగాడు. దానికి రమణ “శరీరానికి నొప్పిగా ఉంది. నేను శరీరమా?” అని సమాధానం ఇచ్చాడు. నొప్పి ఉంది కానీ బాధ లేదు.

మహా నిర్వాణం (1893-1973)

1950 ఏప్రిల్ 14వ తేదీ సాయంత్రం ఆ మహర్షి ఆశ్రమంలో ఉన్న భక్తులకు దర్శనం ఇచ్చాడు. వారు అరుణాచల శివ అనే పల్లవితో రమణ అరుణాచల కీర్తన పాడుతూ కూర్చున్నారు. మహర్షి తన పరిచారకులను కూడా కూర్చోమని అడిగారు. తేజస్సుతో వెలుగుతున్న ఆయన చిరునవ్వుతో తన కరుణను ప్రసరిస్తూ కళ్ళు తెరిచారు. ఆయన కను కొలకుల నుంచి ఆనంద భాష్పాలు జాలువారాయి.

8 గంటల 47 నిమిషాలకు శ్వాస ఆగిపోయింది. ఎటువంటి పోరాటం, సంకోచం, మరణ సంకేతాలు ఏవీ లేవు. ఆ క్షణంలోనే ఒక తోకచుక్క ఆకాశం మీదుగా నెమ్మదిగా కదిలి పవిత్ర పర్వతం అరుణాచల శిఖరానికి చేరుకుని దాని వెనుక అదృశ్యమైనది. రమణ మహర్షిని చాలా మంది ఒక జ్ఞానిగా భావించారు. ఇప్పటికీ గౌరవిస్తున్నారు. ఆయన ఒక ఆకర్షణీయమైన వ్యక్తి. అనేకమంది భక్తులను ఆకర్షించే వారు. వారిలో కొందరు ఆయనను శివుని అవతారంగానూ మరియు శివ స్వరూపంగాను చూశారు.