Swami on Duupaati Tirumalacharya

ദുപതി തിരുമലാചാര്യ സ്‌പോർട്‌സ് സന്ദർശിച്ച അവസരത്തിൽ സ്വാമി നടത്തിയ

(ശ്രീ സത്യസായി. സുപ്രഭാതത്തിന്റെ രചയിതാവായ) ദുപതി തിരുമലാചാര്യ ഇവിടെ താമസിച്ചിരുന്നു. വെങ്കടഗിരിയിലെ രാജകൊട്ടാരത്തിലും സേവനമനുഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. സംസ്കൃതത്തിലും ശാസ്ത്രത്തിലും മികച്ച പണ്ഡിതനായിരുന്നു. തൊണ്ണൂറാം വയസ്സിൽ അദ്ദേഹം എന്നോടൊപ്പം ബദരീനാഥിലേക്ക് വന്നിരുന്നു.അത്തരമൊരു കഠിനമായ യാത്ര ഏറ്റെടുക്കാൻ അദ്ദേഹം തയ്യാറാണോ എന്ന് ഞാൻ അദ്ദേഹത്തോട് ചോദിച്ചു. സ്വാമിയ്‌ക്കൊപ്പം, ഒരു അസ്വസ്ഥതയുമില്ലാതെ എത്ര ദൂരം വേണമെങ്കിലും യാത്ര ചെയ്യുമെന്ന് അദ്ദേഹം സ്ഥിരീകരിച്ചു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു, “സായ് മാതാ, നിങ്ങൾ എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചാൽ, ഈ അസ്തിത്വം മുഴുവൻ പാഴാണ്. നിങ്ങൾ എന്നെ നിങ്ങളുടേതാണെന്ന് അംഗീകരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, എന്റെ കൽപനയിൽ എല്ലാം ഉള്ളതുപോലെ തന്നെയാണ്.” തിരുമാലചാര്യ ജീവിതം ചെലവഴിച്ച ഭക്തിയുടെയും സമർപ്പണത്തിന്റേയും അവസ്ഥയാണിത്. സായിമാതയെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം നിരന്തരം ധ്യാനിച്ചിരുന്നു.

സ്വാമിയുടെ സാമീപ്യത്തിലാണ് അദ്ദേഹം ഇവിടെ മുഴുവൻ സമയം ചെലവഴിച്ചത്, അത് ഇവിടെയാണെങ്കിലും അല്ലെങ്കിൽ വൃന്ദാവനത്തിലായാലും. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭക്തി അളക്കാനാവാത്തതായിരുന്നു. തന്മൂലം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ അവസാനം സമാധാനപരമായിരുന്നു. തന്റെ അന്ത്യം അടുക്കുന്നുവെന്ന് അവന് നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു, ഒരു ദിവസം തന്റെ വികാരം പ്രകടിപ്പിച്ചു.തനിക്ക് ഇതിനെക്കുറിച്ച് എങ്ങനെ അറിയാമെന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ, “സ്വാമി എന്നോട് ഉള്ളിൽ നിന്ന് പറയുകയാണ്” എന്ന് മറുപടി നൽകി. അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് അവൻ കുളിക്കാൻ പോയി, കുറച്ച് വെള്ളം കൊണ്ടുവന്നു, സ്വാമിയുടെ കാലുകൾ കഴുകി, വിശുദ്ധീകരിച്ച വെള്ളത്തിന്റെ ഏതാനും തുള്ളികൾ കുടിച്ചു, “സ്വാമി എന്റെ ജീവിതം പൂർത്തീകരിച്ചു. ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിങ്ങളിൽ ലയിക്കേണ്ട സമയം വന്നിരിക്കുന്നു” എന്ന് പറഞ്ഞു. അതിനുശേഷം അദ്ദേഹം തന്റെ മർത്യമായ ശരീരം വലിച്ചെറിഞ്ഞ് സ്വാമിയിൽ ലയിച്ചു. ഇത്തരത്തിലുള്ള ഭക്തി നിറഞ്ഞ മനുഷ്യർക്ക് ലോകത്ത് ഒരു കുറവുമില്ല. അത്തരം വ്യക്തികളുടെ സാന്നിധ്യം കാരണം മാത്രമേ ലോകത്തിന് സ്വയം നിലനിർത്താൻ കഴിയൂ

[പ്രഭാഷണം 2000]